Miasto duchów

 

Słońca blask,

Otulił już nas.

Stoimy właśnie TU,

Pośród zgliszczy.

Wszystko co było,

Zamieniło się w pył,
Marny ludzki los,

Rzucony jest na stos.

Nikt się nie przejmuje,

Nikt nie uratuje.

Zostali sami!

Życie ich ominie,

Gdy choroba nie przeminie.

Pokolenia będą ginąć,

Potomkowie będą cierpieć,

A to wszystko przez naiwność.

Myśleli że im się uda,

Że nie będzie kolejnego miasta duchów.
Powtarzane do znudzenia:
nadzieja i marzenia,
wybuchy i skarżenia,
trupy nie do policzenia.

26 kwietnia 1986 roku CZARNOBYL

12 marca 2011 roku FUKUSHIMA

Przemek dziękuję za pomoc w udoskonaleniu końcówki :)