Ciemne niebo kolejny raz mnie otacza
Znów jestem z tym wszystkim sama
Cztery ściany tak dobrze znane
A zarazem tak bardzo nie kochane
Strach ogarnia mnie każdej nocy
Lecz ja nie mówię o tym nikomu
Boje się tego otulonego przez nocy mrok pokoju
Godzina ta się zbliża coraz szybciej
Nieuniknionemu po raz kolejny musze stawić czoła
Jestem tu sama przez wszystkich zapomniana
Staram się znaleźć drogę powrotu
Pragnę uciec od kłopotu
Życie tutaj to jest męka
Lecz czy ja dalej żyję?
Ciała już nie mam od wieków
Gdzieś pochowane zostało pośród lasów
Lecz z biegiem czasów
Na mym grobie powstała domów masa
Musze tu trwać do chwili aż nie uwolni mnie ktoś
Lecz nie liczę na to
Zostałam skazana na wieczna tułaczkę
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz